Maria Ulatowska "Pensjonat Sosnówka"

Maria Ulatowska
"Pensjonat Sosnówka"
360 stron

Czytając parę miesięcy temu "Sosnowe dziedzictwo" Marii Ulatowskiej nie wiedziałam, że autorka popełniła kontynuację losów bohaterów z Towian. Nie będę ukrywała, że lubię doczytywać historie, naturalne więc dla mnie było że ciąg dalszy przeczytam.

Anna postanowiła z odziedziczonego dworku zrobić pensjonat dla ludzi szukających wytchnienia w ciszy i dla tych, którzy uwielbiają czas spędzać na wędkowaniu. Lada dzień rozpocznie się pierwszy turnus, Anna przejęta wspierana jest dzielnie przez panią Irenkę oraz Dyzia. I tym razem kogo nie spotka na swej drodze zaraz zostają przyjaciółmi (no jak tak można, czy tak w ogóle można?) i wszystko jest tak nieprawdopodobnie słodkie i różowe jakby ktoś pączka mocno wypchanego konfiturą maczał w karmelu...

Nie jest możliwe, że wszystko w życiu układa się doskonale. Ba nawet jak się pojawiają problemy poważne to okazuje się, że dobrze bo i tak wyszło lepiej niż było przedtem. Irence umiera mąż (pijak paskudny), ale to nic bo zaraz ma nowego ukochanego Dyzia i już ślub planują. Ania wiąże się z Jackiem, a o jego syna Florka zaczyna się upominać matka - ale to nic, bo przecież i tak Ania wyjdzie za Florka, a zaprzyjaźniony prawnik Antoni wszystko w sądzie wywalczy. W tej książce wszystko kończy się sukcesem absolutnym!!!

Jakoś ta książka spłaszczona mi się wydała pod względem emocji. Czytałam ją z odczuciem, że obok mnie siedzi jakaś pani i miłym, aczkolwiek beznamiętnym głosem relacjonuje wydarzenia. Podczas lektury nie targnęła mną ani jedna emocja, a o znieczulicę się nie podejrzewam. Książkę zatem zaliczę w poczet współczesnych bajek. To co mi się podobało to świadomość, że istnieją jeszcze maleńkie miasteczka zadbane i dobrze zorganizowane otoczone przepięknymi widokami i jestem pewna, że tam życie płynie piękniej :). A tak poza tym strzała amora trafia ciągle nowych bohaterów i   wszyscy jedzą pyszne wypieki pani Malinki, ryba zawsze bierze a wczasowicze są zachwyceni.

Wyzwania: Polacy nie gęsi..., Pod hasłem, Z półki 2014, Czytam opasłe tomiska, Przeczytam tyle ile mam wzrostu.

Maria Ulatowska "Sosnowe dziedzictwo"

Maria Ulatowska
"Sosnowe dziedzictwo"
296 stron

Anna Towiańska niespodziewanie staje się spadkobierczynią posiadłości "Sosnówka" w Towianach. W Warszawie nic jej nie trzyma - rodzice nie żyją, z mężem się rozwiodła, a pracować jako korektorka w wydawnictwie może gdziekolwiek. Postanawia pojechać i sprawdzić co też jej los w spadku pozostawił. Tak oto trafia do maleńkiej miejscowości i poznaje niesamowitych ludzi, którzy ze zrujnowanego dworku pomagają jej stworzyć ciepły dom.

O ile historia "dziedziczki" jest mocno bajkowa, mnie spodobał się o dziwo wątek wojenny - dowiadujemy się w jaki sposób Towiany znalazły się w rękach Anny. Jest to przejmująca historia rodziców - zarówno biologicznych jak i tych przysposobionych - którzy dla dziecka są w stanie zrobić wszystko. Jest też tajemniczy sejf, do którego zaginął przed laty klucz. Ale przede wszystkim to opowieść pełna miłości.

Maria Ulatowska

Historia nie powala, jest przyjemna i czyta się szybko. Jak dla mnie troszkę za słodka i pomysł już nie taki nowy. Irytowały zbyt liczne jak dla mnie zdrobnienia (chyba dlatego, że sama miałam okres ich nadużywania i ciężko mi się było tego nawyku oduczyć) i przedziwna maniera robienia z ludzi przyjaciół już pod czas drugiego spotkania. Dla mnie przyjaźń to mimo wszystko długi proces, a nie efekt wypicia 2 kaw i zjedzenia ciacha razem. Może i tak można :).

Maria Ulatowska zadebiutowała tą powieścią. I jako debiut muszę przyznać całkiem miła pozycja. Sama autorka to z wykształcenia prawnik specjalizujący się w prawie dewizowym. Pisać zaczęła na emeryturze - świetny pomysł na nową drogę życia! Z tego co się orientuję książek po "Sosnowym dziedzictwie" napisała już parę, łącznie z kontynuacją historii bohaterów poznanych w Towianach. A że styl przyjemny i ogólne wrażenie pozostało dobre, jestem pewna, że sięgnę po kolejne książki pani Marii.

Wyzwania: Polacy nie gęsi..., Przeczytam tyle ile mam wzrostu.